Theater 't Speelhuis

La Mandragola van Machiavelli wordt door kenners beschouwd als de beste komedie ooit in Italië geschreven. De populariteit die het stuk ook nu nog geniet, is veelzeggend. Het wordt jaarlijks zowel in als buiten Italië vele malen door toneelgezelschappen opgevoerd. Reden voor ’t Literair Toneel dit toneelstuk ook op haar repertoire te nemen.

Gekozen is voor de vertaling van dr. Paul van Heck, hoofddocent Italiaanse letterkunde bij de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit Leiden.

 Het verhaal gaat als volgt: de Mandragola, de alruinwortel, is een plant waar sinds de middeleeuwen magische krachten aan toegeschreven worden. Zo zouden de bessen van deze plant de vruchtbaarheid bevorderen.

Callìmaco, een rijke koopman uit Parijs is verliefd op Lucretia, de echtgenote van Messèr Nicia, een notaris in Florence. Callìmaco weet ondanks haar aanvankelijk verzet Lucrezia uiteindelijk te verleiden. Hij wordt hierbij geholpen door de parasiet Ligurio. Bij het plan wordt gebruik gemaakt van Nicia’s zwakke plek: zijn tot dan toe onvervuld gebleven kinderwens.

 Ligurio, geholpen door Pater Timoteo en Lucrezia’s moeder Sostrata weet Nicia wijs te maken dat Lucretia, als zij een drankje gemaakt van de alruinwortel inneemt, kinderen zal krijgen. Ook al zal de man die daarna het eerst bij haar slaapt moeten sterven.

 Hoewel het echtpaar grote bezwaren heeft tegen het plan, besluiten zij, vooral door tussenkomst van pater Timoteo, mee te werken. Zodra Lucrezia het drankje heeft ingenomen, wordt een man van de straat geplukt en bij haar in bed geduwd. Uiteraard is die man Callìmaco. Hij slaagt er niet alleen in zijn begeerte te stillen, maar weet tenslotte ook nog Lucrezia’s liefde te winnen.

Regie: Marije Solaro - Spelers: Marjan Barneveld, Monique Hendriks, Tjeerd Maas, Henk Nooijen, Carina Oosting, Chris Verborg - Licht en ontwerp: Jan Balvers.

Prijzen